Stel: je staat voor een laadpunt, steek de kabel in, en… het duurt uren. Of juist minuten.
▶Inhoudsopgave
Het verschil zit hem in één lettergreep: AC of DC. En als je elektrisch rijdt — of dat gaat doen via private lease — dan is het écht de moeite waard om dit te begrijpen. Niet vanwege de techniek, maar vanwege je portemonnee.
AC-laden: de standaard, en eigenlijk best goed genoeg
AC staat voor wisselstroom. Dat is het soort stroom dat je thuis uit het stopcontact komt.
Bijna elke elektrische auto laadt via AC. Je laadpaal aan de muur? Die levert AC.
De meeste openbare laadpalen in de straat? Ook AC. Maar hier zit een kleine bocht: je auto kan niet direct op wisselstroom laden. De accu in een elektrische auto werkt op gelijkstroom. Dus er zit een omvormer in je auto — de zogenaamde onboard charger — die de wisselstroom omzet naar gelijkstroom.
Die omvormer is de bottleneck. Hij is meestal tussen de 7 en 11 kW, soms 22 kW bij driefasen.
Dat betekent: zelfs als je een 150 kW laadpunt op een 22 kW thuislader aansluit, je auto toch maar 22 kW maximaal kan laden. Wat me opvalt bij modellen als de Hyundai Ioniq 5 of Kia EV6: die hebben een onboard charger van 11 kW standaard. Goed genoeg om 's nachts thuis volledig op te laden, maar op een openbare AC-laadpunt van 22 kW halen ze hun maximale laadsnelheid pas als je een upgrade naar 22 kW onboard charger hebt.
Wanneer AC-laden de juiste keuze is
Die upgrade kost geld. Let daar op als je een leaseauto kiest.
Overdag parkeren bij werk, 's avonds thuis, weekendritjes onder de 300 kilometer.
Dan is AC-laden prima. Je laadt waar je toch al staat stil. Geen gedoe met snelladers of extra kosten.
Eerlijk gezegd: voor 80% van de rijders is AC-laden het dagelijks ritme. En als je een private lease auto hebt via Heron Auto, dan is de thuislaadpaal vaak de enige laadinfrastructuur die je echt nodig hebt. De bijtelling is al berekend, de leaseprijs is stabiel, en je laadt waar je toch al slaapt. Simpel.
DC-laden: snel, maar niet overal en niet altijd nodig
DC is gelijkstroom. En DC-laden — vaak "snelladen" genoemd — gebeurt niet via de onboard charger in je auto, maar via een externe lader die de stroom al omgezet heeft.
Die lader staat dus niet in je auto, maar in het laadpunt zelf. Daarom kan DC-laden veel sneller: 50 kW, 150 kW, soms zelfs 350 kW bij HPC (High Power Charging). Maar hier wordt het interessant, zeker als je kijkt naar het verschil tussen 11 kW, 22 kW en snelladen. Niet elke auto kan die hoge snelheden aan.
De Hyundai Ioniq 5 en Kia EV6 zijn hierin top: ze laden op een 350 kW HPC-punt maximaal 240 kW. De Volkswagen ID.4 of Skoda Enyaq doen het met 170 kW.
De Polestar 2 maxt op 200 kW. En de Tesla Model 3?
Rond de 250 kW op een Supercharger. Maar — en dit is belangrijk — die pieklaadsnelheid houdt maar kort aan. Na 20-30% accuniveau daalt de snelheid al fluit.
Bij 80% is het vaak nog maar de helft van de piek. Dus als je van 10% naar 80% wilt laden, dan is DC-laden ideaal.
Wanneer DC-laden de juiste keuze is
Maar als je van 80% naar 100% wilt laden, dan is AC-laden soms sneller. Lange afstand. Rit van Rotterdam naar Maastricht.
Of een dagje Arnhem. Dan wil je in 20 minuten 80% hebben.
DC-laden is dan geen luxe, maar noodzaak. Maar let op: die snelladers kosten geld.
Niet alleen de laadkosten per kWh zijn hoger, maar ook de tijd die je "verliest" door te laden — want je auto laadt niet altijd even snel, en je moet soms wachten op een beschikbare kabel.
En hier zit een addertje onder het gras: de markt wordt overspoeld met tijdelijke lease-aanbiedingen die verborgen meerkosten bevatten voor laadpassen of verzekeringen. Als je een snellader DC gebruikt, betaal je vaak een hogere verzekeringspremie. Reken altijd uit of kopen op lange termijn voordeliger is.
De werkelijke kosten: wat betaal je echt?
Laten we even rekenen. Stel: je hebt een Hyundai Ioniq 5 met een 77,4 kWh accu.
Thuis laden via AC, 11 kW, kost je ongeveer 0,25 euro per kWh.
Een volle accu kost je dan 19,35 euro. Op een DC-snellader, 150 kW, betaal je 0,45 euro per kWh. Dezelfde accu kost je 34,83 euro.
Bij 80% is het verschil nog groter, want je laadt dan nog maar de helft van de piek. Maar — en dit is waar het echt om gaat — als je een private lease auto hebt, dan zit de bijtelling al in de leaseprijs.
Mijn advies, puur praktisch
De werkelijke kosten van bandenslijtage bij elektrische auto's vergeleken met brandstofauto's zijn vaak hoger door het gewicht. En de kwaliteit en beschikbaarheid van laadinfrastructuur voor rijders zonder eigen oprit is nog steeds een probleem. Dus als je geen eigen laadpaal hebt, en je moet op DC-snelladers, dan is de kostenstructuur heel anders. Als je een eigen laadpaal hebt: gebruik AC. Laad 's nachts.
Reken uit of kopen op lange termijn voordeliger is. Als je geen eigen oprit hebt: DC-laden is je reddersboei, maar betaal voor de hogere kosten.
En als je een leaseauto via Heron Auto overweegt, kijk dan niet alleen naar de maandelijkse prijs, maar ook naar de laadinfrastructuur in je dagelijkse route. Actieradius is geen marketingcijfer; in de winter halen veel modellen maar 70% van de beloofde WLTP-waarde. En dat geldt zowel voor AC als DC.
Dus reken altijd uit of kopen op lange termijn voordeliger is. Want uiteindelijk draait het niet om de techniek, maar om wat jij echt nodig hebt.